Dag 1: Aankomst Tel Aviv- vervoer naar Jerusalem-bezoek Yad Vashem
Dag 2: Bezoek Bethlehem
Dag 3: Bezoek Jeruzalem
Dag 4: Jeruzalem-Akko-Tiberias
Dag 5: Bezoek aan de Kibboets Zasa
Dag 6: Bezoek aan Capernaum, rondje meer v. Tiberias en Safed
Dag 7: Grensovergang bij Tiberias naar Amman (Jordanië)
Dag 8: Dagje Amman
Dag 9: Bezoek Jerash
Dag 10: Vertrek Amman-Madaba-Mount Nebo-Dode Zee
Dag 11: Dode Zee, Kerac
Dag 12: Vertrek Dode Zee-Petra-bezoek Petra by Night
Dag 13: Petra
Dag 14: Vertrek Petra-Klein Petra-Wadi Rum- Diseh Camp overnachting
Dag 15: Vertrek Diseh Camp-Aqaba(auto inleveren)-grensovergang Eilat
Dag 16: Eilat snorkelen
Dag 17: Eilat snorkelen
Dag 18: Auto ophalen-vertrek Eilat-bezoek natuurpark Negev woestijn-Dode Zee
Dag 19: Vertrek Dode Zee-Massada-Ein Gedi-Tel Aviv
Dag 20: Tel Aviv
Dag 21: Oud Jaffa
Dag 22: Terugvlucht

1- JERUZALEM:
Komen om 3 uur ’s nachts aan in ’t hotel. Slapen uit en besluiten om het Holocaustmuseum Yad Vashem te bezoeken, daar er vanmiddag voor de rest niets te doen is en er zelfs geen taxi rijdt(Sabbat) Dit is op loopafstand . Vragen de weg bij de receptie, maar die vertellen er niet bij dat dit museum ook gesloten is, dus we lopen kms voor niks. Er blijkt nog geen flesje water te krijgen te zijn. Dus veroordeeld tot het hotel.
Hotel Rimonim. Aardig hotel maar ligt buiten alle bezienswaardigheden. Is ook ’s avonds een dooie boel.
Ook het personeel is niet al te vriendelijk. Welkom in Israël. Blijkt dat we ook nog het “geluk” hebben dat we in de vastentijd daar zijn en daar dit een koosjer hotel is, worden we de rest van de week op matses getrakteerd i.p.v. brood. Dit zal ook zo in Tiberias blijken te zijn.

BETHLEHEM: Palestijns gebied.
Een uur bezig geweest om uit te zoeken hoe we Bethlehem binnen konden komen en waar we onze auto konden parkeren. Overal Israëlische bewaking en je wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Uiteindelijk biedt een Palestijn met vergunning om op Israëlisch grondgebied te komen, tegen betaling zijn diensten aan(35 euro) en zegt waar wij kunnen parkeren. We rijden met zijn auto de omheining binnen. Bezoeken daar de Geboortekerk waar zoveel bewaking is dat er voor ’n ander gevoel geen ruimte meer is. Lopen er nog wat rond en laten ons dan terugbrengen door de gids. Eruit is vaak nog moeilijker dan erin zegt onze gids. Het kan een half uur duren, maar ook met gemak 2 uur. Ligt aan de pet van de Israëliërs die controleren en dat doen ze pas wanneer ze zin hebben om te kijken. Met andere woorden Palestijntje pesten en in dit geval ook de toeristen. Volgens de gids mogen zij ook tijdens de Sabbat niet buiten de poort. Ze zitten dus elke week anderhalve dag opgesloten. Er schijnen bij de poorten in ’t afgelopen weekend flinke gevechten plaats te hebben gevonden. Onze gids zegt het gelaten, maar wij weten genoeg. Overigens zullen wij de vijandigheid van de Israëliërs t.o.v. de Palestijnen nog veel vaker tegenkomen!

BEZICHTIGING JERUZALEM:
De oude stad is prachtig gelegen. Hoog en ommuurd en een mooie schone witte stad .We gaan eerst naar de H. Grafkerk. Is nog niet zo makkelijk te vinden. Alles wordt slecht aangegeven. Uiteindelijk gevonden. De plek van zijn Graf is niet te bezoeken tenzij je er uren voor in de rij wilt gaan staan. Doen we niet. Op naar Golgotha (bovenin deze kerk) er is nog ’n stuk rots te zien dat je aan kunt raken. Dan de Via Dolorosa. Valt ook nog niet mee om alle statiën te vinden. We hebben ze bijna allemaal gehad. Een gedeelte ligt in de H. Grafkerk en een gedeelte in een soek. De soek is mooi, maar de heiligheid of wat je moet voelen valt een beetje weg.
Dan willen we naar de befaamde Koepelmoskee (die met de gouden koepel) Via de Arabische kant mogen we er niet in, alleen islamieten. Via de Christelijke kant ook niet. Pas om half twee. Dus eerst maar naar de Klaagmuur. Daar treffen we een inwijding van de Joodse jongetjes naar de volwassenheid. We krijgen snoep en treffen eindelijk ’n open
iemand (Joods orthodox) waar ik naar hartenlust vragen kan stellen over de gewoonten en hun kleding. Daarna proberen we weer bij de Koepelkerk te komen. We sluiten aan achter een lange rij in de bloedhitte. Na zo’n 3 kwartier wachten ( alles wordt maar weer mondjesmaat doorgelaten door de Israëliërs) blijkt het half drie te zijn en wordt de boel weer gewoon gesloten. Jammer voor alle mensen die nog eerder dan wij(dus uren) in de rij hebben gestaan. We balen verschrikkelijk. Eigenlijk komen we tot de conclusie dat Israël door z’n slechte aanwijzingen, de moeilijkheden met het geloof en z’n slechte medewerking naar de toeristen ’n moeilijk te bereizen land is, zonder gids.
2- Maar we geven de moed niet op. We gaan naar de Olijfberg. De tuin van Getsemane. Hier zijn we erg van onder de indruk. Je kunt je hier met gemak verplaatsen naar vroeger. Eigenlijk heeft geen plek ons zo geraakt als hier. Het voordeel van bezoeken in Israël is wel dat je nergens entree hoeft te betalen.

TIBERIAS:
Hotel Prima Galil. Leuk en vriendelijk hotel. We hebben zelfs kamers en suite. Geen overbodige luxe, want anders waren ze wel erg klein. Het hotel heeft schitterende en goed verzorgde terrassen die uitkijken over het meer van Tiberias. Ook de receptie en loungeruimte zien er zeer uitnodigend uit. Bij de receptie worden we vriendelijk ontvangen en we worden zelfs gewezen op een gratis lasershow in Tiberias. Zo kan het dus ook. Het hotel is ook prettig gelegen. Het enige nadeel is dat het weer ’n koosjer hotel is en we vanwege de vastentijd, weer die verdomde matses voorgeschoteld krijgen i.p.v. brood, maar goed daar valt mee te leven. Het is alleen geen leuk vakantieontbijt.

KIBBOETS SASA: (geen commerciële kibboets)
Via het werk van Cor kennen we daar een medewerkster van Sasa, die ons ontvangt en rondleidt. Hier komen we toch een ander soort mensen tegen. Vriendelijk en vooral idealistisch, maar zonder de druk van het geloof. Je komt hier ook geen orthodoxen tegen. Ze schamen zich ook een beetje voor het feit dat een geloofsgroep een heel land dicteert en dirigeert. Het is daar zo interessant en we worden zo overweldigend ontvangen, dat we er de hele dag blijven en ook mee-eten.
Op de terugweg nog even naar de plaats Safed geweest. Viel ’n beetje tegen.
Volgende dag naar Capernaum (plaats waar Petrus van visser tot apostel werd en Jezus brood en vis uitdeelde)en een tocht rondom het meer gemaakt. Is zeer de moeite waard. Kwamen nog per ongeluk de plaats tegen waar Jesus door Johannes de Doper gedoopt werd (Yardenit) en waar nu nog steeds mensen in witte gewaden ondergedompeld worden in een rivier die vol zit met muskusratten en rondom de dopelingen zwemmen. Voor geen prijs zouden wij hier in gaan. Maar wel leuk om te zien.

Het aantal dagen verblijf in Tiberias was precies goed, ook vanwege het feit dat wij de kibboets hadden, of je moet Nazareth er nog bij doen, maar wij hadden even onze zakken vol van het binnenkomen op Palestijns gebied.

GRENSOVERGANG: Sjeik Husseinbridge. De doorgang op zich ging prima ook al moeten we een vertrekbelasting betalen, waar we niets van wisten. Alles staat slecht of niet aangegeven. Daarna met de bus (5 min.) naar de grens, ook betaalt. Daar afgezet in de hoop dat onze chauffeur van Jordanese zijde daar zou staan. Na een hele tijd kwamen wij erachter dat dat niet zo werkt. Dit stuk bleek nog een stuk niemandsland te zijn. We hadden gelukkig zijn tel.nr. dus kregen we te horen dat hij geen recht had, daar te komen. We moesten maar een taxi nemen door niemandsland en hij zou wel aan de andere kant staan. Het was druk en de taxi’s gelimiteerd, dus wij hebben uren in de brandende zon gestaan en het was elke keer vechten om een taxi. Taxi’s stonden niet op ons te wachten omdat wij maar een korte rit hadden en de meesten naar Amman moesten, veel aantrekkelijker dus. Uitgeput na 3 uur wachten, eindelijk een taxi gevonden die ons naar de grens bracht.. Daar staat onze auto dan. Het blijkt een oud lijk te zijn. 3x klokje rond en in deplorabele staat en ook kleiner dan besteld. Maar we zijn moe en voorlopig blij dat we weg kunnen

3- JORDANIE

AMMAN:
Cor zag er ‘n beetje tegenop om in Amman te rijden. Nou niet voor niets het is wat ze noemen quite an experience. Het zal ons nog lang bijblijven!
Het hotel zijn we 4x voorbijgereden voordat we het gevonden hadden. Schijnen niet met nrs te werken.

Hotel Liwan in Amman.
Beetje gedateerd, wel vriendelijk. Grote kamers. Het eten was de eerste dagen redelijk, de laatste dag matig. Gunstig gelegen. Geen fatsoenlijke eetgelegenheden in de buurt, dus afhankelijk van het eten van het hotel.
Begonnen met een dagje Amman met o.a. een bezoek aan de Arena en de Citadel met z’n oude fortificatie. Niet zo veel highlights, toch maakt de stad op de een of andere manier wel veel indruk, vanwege o.a. de gezellige drukte en het uitzicht vanaf de Citadel op de stad.

JERASH
Prachtige ruineresten uit de Romeinse tijd met nog een mooi hippodroom, waar door acteurs de tijd teruggehaald wordt. Het is enorm groot en goed geconserveerd. Wij vonden het mooier dan o.a. Pompei.

AMMAN-DODE ZEE
Onderweg Madaba aangedaan. Dit is een oude mozaikstad die o.a. bekend is om een oude mozaikkaart van het Heilige land.
Daarna door naar Mount Nebo waar Mozes het beloofde land zag en ook begraven ligt. Schitterende omgeving. De plaats is indrukwekkend te noemen, vooral als je het landschap ziet en bedenkt hoe de mensen door deze woestenij hebben getrokken.
Vroeg in de middag komen we aan in het:

Dead Sea Spa Hotel.
Wat een luxe en vriendelijke ontvangst ,prachtige kamers , schitterend gelegen en een mooi uitzicht en lekker eten. Kortom woorden schieten tekort. Van hier uit hebben we op Paaszondag onze reisorganisator Marcel Greefhorst gebeld en geklaagd over de auto. We wilden zo de woestijn niet in. Die heeft het weer doorgegeven aan Oppenheim en die hebben gezorgd dat we de volgende dag al een prachtige vervanging hadden. Snel en netjes geregeld en dat nog wel met Pasen.

DE DODE ZEE;
Een ervaring op zich. Het is net of je je in een bak zout laat glijden met glycerine. Het water is gewoon vettig, maar wel heerlijk om mee te maken dat je moeiteloos kunt blijven drijven. Er staan ook bakken met modder klaar om je eerst mee in te smeren. Het weer werkt ook goed mee, kortom het is hier echt Wellnessen met een hoofdletter en de ambiance is ook perfect.

We nemen ook nog even de tijd om van hier uit het kruisvaarders kasteel Kerac te bezoeken. Is mooi, maar daar hebben we er al te veel van gezien al klinkt dat wel erg verwend. De route ernaar toe is overigens prachtig. Maar helaas na 3 dagen zit het er weer op.

PETRA:
Petra Moon Hotel. Ondanks dat we kamers in ‘t “nieuwe” gedeelte hebben, is de boel behoorlijk gedateerd en versleten, wel aangrenzend aan een patio, dus dat is wel leuk.
Het eten is hier buitengewoon smaakvol, ’n kok die verstand van smaken en koken heeft.
Zelfs de jams lijken wel zelfgemaakt
Hoera we hebben geluk. 3 Avonden in de week (ma. wo. do.) is Petra ’s avonds open.
4- Petra bij kaarslicht. Kaartjes bij de receptie verkrijgbaar, € 12.- p.p.
Het is behoorlijk fris die avond en het is 3 km lopen vanaf het hotel. Het stuk naar de kloof is mooi. Het is aan weerszijden verlicht door waxinelichtjes in papieren zakken.
Aangekomen verwachtten we een light en soundshow. Niets is minder waar. Gezeten op kleden op de harde grond (anderhalf uur) zien we hier en daar ’n kaarsje en het tegelijk flitsen met je eigen camera moest de lightshow zijn. De soundshow was zo mogelijk nog erger. Een gejammer van een half uur en een verhaal in ’t Arabisch. Een aanfluiting!
De meesten gingen dan ook voortijdig weg. Hebben we ook tegen de receptie gezegd.
Volgende dag Petra.
De weg ernaar toe is schitterend. Je loopt door een prachtige kloof en dan ineens na enkele kms het bekende plaatje. De schatkamer gevangen tussen de kloof. Oogverblindend. Petra is veel groter dan we verwacht hadden. Je komt er meerdere grote graftombes tegen . Zelden zoiets moois gezien. Alles (ezeltjes, dromedarissen en souvenirs) worden door 1 bedoeïenstam geëxploiteerd. Deze stam is door Koning Abdulla uit de grotten van Petra gehaald en in een nieuwgebouwde nederzetting, 1 km verderop, ondergebracht. Ze hebben daardoor het alleenrecht van exploitatie.
Je hebt voor Petra minstens 1 hele dag nodig.
De volgende dag zijn we naar klein Petra gegaan. Je komt daar via een allerbelabberdste trap bij het “mooiste” uitzicht van de wereld. Dat uitzicht vinden we minder spectaculair dan het beklimmen van de trap en de afdaling is zo mogelijk nog erger. Ook dit bezoek was de moeite waard. Daarna naar de Wadi Rum woestijn.
De weg door de Wadi Rum is schitterend. Wat zijn er toch veel verschillende soorten woestijn. In Marokko hadden we de befaamde zandduinen en hier vlakke rode bodems met daaruit oprijzend steile heuvelruggen. Heel indrukwekkend. Via een goed te berijden weg, komen we in Diseh aan.

CAPTAINS CAMP:
Ja wat moet ik nou over Captains Camp schrijven? De ligging en entourage is mooi. Het weer werkte ook erg mee. Maar de tenten…..! Nou hadden wij het ook slecht getroffen met een rijtjestent, waarbij je zo bij de buren naar binnen kijkt en het bed nog kapot is ook. Dat het bed vol zand ligt en alles primitief is hoort erbij, maar we vonden de lichtvervuiling van alle bussen die ’s avonds nog aankwamen, plus de herrie (tot diep in de nacht) niet bij onze woestijnverwachting horen. Het avondeten was redelijk, wel in een gezellige omgeving, het ontbijt is mager. Zijn in ieder geval niet ziek geworden, wat je vaak hoort.
Daarna naar Aqaba om onze auto in te leveren. Dit gaat vlekkeloos. Europcar brengt ons zelfs tegen een kleine vergoeding naar de grens.
GRENSOVERGANG JORDANIE-ISRAEL:
De grensovergang aan Israëlische zijde gaat weer niet geheel vlekkeloos. We worden weer afgeblaft en als manlief mij wil helpen om m’n koffers op de band te zetten wordt dat geweigerd. Voor mij staat een Palestijn die er sowieso al uitgehaald wordt en naar blijkt zomaar voor niks een tijd gestald wordt. Weer Palestijntje pesten. Ook mijn koffer wordt apart gezet en na 45 min. Wanneer ze er eens zin in hebben op hun gemak nagekeken. Ik kan de hele bende er weer indoen en liefst in een rap tempo. Dan zijn ze toch aan het verkeerde adres. Ik plof zowat, dus ik neem er mijn tijd voor.
Buiten zijn er taxi’s te vinden en voor 88 sjekel worden we naar het hotel gebracht.

EILAT;
Hotel Prima Music. Bij aankomst schrikken we ons rot. Er staan wel meer dan honderd orthodoxen met hun kinderen, en dat zijn er veel, in de hal. Een drukte en lawaai van jewelste. We krijgen te horen dat de kamer pas laat in de middag klaar zal zijn.
5- We komen om 3 uur terug en om 15.30 krijgen we te horen dat er 1 kamer klaar is. We besluiten te wachten op allebei de kamers. Vragen daar wel om een kopje koffie voor het lange wachten. Daar krijgen we van de manager te horen dat dat niet kan vanwege de Sabbat. We krijgen ook nog te horen dat we tot 19.30(einde sabbat) geen elektronische sleutel mogen gebruiken en geen gebruik mogen maken van onze telefoons. De manager neemt ons mee naar ’n koffiehuis in de buurt (niet koosjer) en vertelt dat hij een contract heeft afgesloten met de orthodox joden en dat wij ook niet in het hotel mogen eten. Hij besteld een tafel bij een ander restaurant en betaalt de kosten. Op zich prima geregeld, ware het niet dat de koosjere leefwijze ons aardig de strot uit begint te hangen. We hebben het misschien ook niet helemaal goed getroffen met 3 weekenden (sabbat) die erin vallen en nog een vastenweek. Het hotel heeft schitterende kamers, al maken de orthodoxen er varkensstallen van. Zij mogen “niks” doen en het personeel ook niet. Het ziet er zo schandalig uit dat wij onze verbazing uitspreken bij de receptie en die staan met hun handen in de lucht. Onze kamers zijn overigens keurig afgeleverd. De buitenboel is ook weer netjes nadat de groep weg is, want ook daar laten ze alles uit hun handen vallen en is het een chaos. Zonde van het mooie hotel. Het eten na de Sabbat is overigens prima. Ook is het gunstig gelegen voor snorkelaars. Je kunt er zo vanaf het strand (10 min. lopen) naar de koraalriffen zwemmen met de prachtigste soorten vissen.
Wij zijn in Egypte geweest om te snorkelen, maar vonden dit mooier en ook fijn dat je niet eerst met een boot de zee op moet om al dat moois te zien.
Na een verblijf van 3 nachten onze weg weer vervolgd, richting Dode Zee. Met de taxi onze auto opgehaald en daar werd door de chauffeur verteld dat er aan het begin van de Negev-woestijn een prachtig natuurpark is dat zeer de moeite waard is. Hebben we gedaan. Was zo mooi, dat we er eigenlijk te lang gebleven zijn en vrij laat aankwamen bij het:

Leonardo Inn Hotel :
Dit is een hotel met een mwa -gehalte. We hadden het hier niet erg naar ons zin. Donker, gedateerd, klein, niet aan zee en het slechtste eten tot nu toe in een vreselijk ongezellige eetzaal. Kortom veel te duur voor wat geboden wordt.
De Dode Zee aan deze kant (ligt veel zuidelijker) is veel zouter en minder olieachtig dan aan de andere kant. Je moet hier ook met schoentjes het water in want het is niet te doen om over de zoutkristallen te lopen. Wij vinden de andere kant leuker.
Volgende dag de laatste halte. Vertrek naar Tel Aviv.
Dit doen we via: MASADA. Een hooggelegen fortificatie waar 1500 Joden om overmeestering van de Romeinen te voorkomen, zich vanaf deze fortificatie naar beneden hebben gestort. Massale zelfdoding dus. Later is dit het paleis van Herodus geweest . Indrukwekkend en prachtig gelegen. We zijn met de kabelbaan naar boven gegaan. Daarna hebben we nog de kibboets Ein Geddi bezocht. Een oase in de woestijn
maar wel een commerciële.

TEL AVIV:
Rijden in Tel Aviv viel mee, hoewel alles eenrichtingsverkeer is. Cor kan de drukte goed aan en Jan is de wegwijspiet. Een goed duo! Laat in de middag aankomst in:
Het City Hotel. Een zeer vriendelijke ontvangst waar zelfs een drankje bij hoorde (de enige tot nu toe). Helaas treffen we het niet zeggen ze. Die avond is er in de stad geen restaurant open vanwege een viering die met de Holocaust te maken heeft. Gelukkig heeft het hotel wel eten en schuiven we maar weer aan bij het buffet. We boffen weer.
6- Het is overigens een leuk hotel, met een modern design en gunstig gelegen. Het eten is er heel goed. Nog nergens zo’n goed ontbijt gehad. Volgende dag bezoek aan Tel Aviv. Hier hadden we ons meer van voorgesteld. Zijn misschien ondertussen verwend, maar wij vinden het een nietszeggende moderne stad. Geen noemenswaardige bezichtigingen wel wat gebouwen in Bauhausstijl. De winkelmalls zijn modern en groot, maar de rest van de straten vinden wij armoedig. Ook niet mooi oud, maar gewoon onderkomen. De boulevard is wijds en prachtig, maar zonder winkeltjes en leuke restaurantjes. Het is eigenlijk alleen omgeven door grote hotels.
Laatste dag: We besluiten deze dag in JAFFA door te brengen. Dit is een oud plaatsje wat aan Tel Aviv grenst. Heel lieflijk en brengen daar onze laatste dag rustig door. Broodjes halen bij het oudste ambachtelijke bakkertje van Jaffa. Picknicken in het parkje en op een bankje mijmeren over de zee. We kunnen er zelfs nog eten, al is de keuze in restaurants beperkt, want het is weer vrijdagavond en dus SABBAT!!!!!Alle koosjere restaurants gaan dicht, maar……..de mooiste blijft open, speciaal voor ons.
De terugvlucht verliep prima en we vinden Brussels Airlines een fijne maatschappij. Krijgen 2 kleine maaltijden tijdens de vlucht en de beenruimte is meer dan royaal te noemen.Het was een mooie, interessante, leerzame en geweldige vakantie met onze lieve vrienden.

Ook met dank aan Marcel Greefhorst en Oppenheim. Dit verhaal heb ik ook voor hen geschreven, zodat ze wat kunnen doen met onze ervaring.

Onze conclusie is in ieder geval dat wij wat meer, niet koosjere hotels zouden gebruiken als dat mogelijk is. We zouden ze ook niet helemaal hebben willen missen vanwege de ervaring.

Fam Rozemond en Fam Loonen

De reis was weer SUPER met lekker weer.

Wij hebben een fijne vakantie gehad. Mooi weer, goede accommodatie en toffe groep.

Dank voor de organisatie.

Ik wil even laten weten dat jullie aanbeveling voor Sosua by the Sea in zeer goede aarde is gevallen.

Heerlijk rustig, geweldig personeel en het eten was uitermate goed. Erg afwisselend en verser kon het niet.

Groetjes en tot de volgende boeking binnenkort.

Net terug van onze reis naar Mallorca. De reis was goed verzorgd. Het weer was een beetje wisselend maar toch ook veel zon gehad. Ik (Louis) heb fijn kunnen fietsen. Het hotel Taurus was ook prima. Mooie kamer met uitzicht op zee. Ook het eten was er in overvloed. Air Berlin was prima op tijd en ook op de terugweg. We zaten op de terugweg in een A 330, ruim 300 mensen aan boord. Dat was wel een beetje veel maar alles is goed gegaan. Ook het K-parkeren werkte prima.

Wat hebben we genoten van de bijna 6 weken vakantie in Kenia met onze dochter en haar man en de twee prachtige kleinkinderen.Naar Monbassa geweest bij familie van onze schoonzoon,op Safarie in het wildpark Tsavo-east,Ook hebben we onze projecten bezocht in Takaungu en een school in een sloppenwijk in Nairobi.

De vluchten naar Nairobi en terug naar Brussel gingen voorbeeldig,wel lange tijd wachten in Istanbul.Wij willen jullie ook bedanken voor de goede begeleiding van de tickets.

Vriendelijke groeten en wellicht tot een volgende keer.

Marianne en Fer.

Hierbij onze reactie van onze reis naar Tenerife 04-01-2012, 9 dg zon , licht en warmte heerlijk in de maand Jan.

Het hotel GALA in Los Americanos was heel goed, kamers schoon en het ontbijt en diner waren uitmuntent, veel variatie en voor ieder wat wils.

Nadeel is dat het verwarmde buitenbad openings tijden heeft van 10.00-18.00 uur en het binnenbad was een wellnes centrum waar je € 15,- per dag voor moest betalen

De vliegtijden hadden jullie prima uitgezocht en zo hadden wij normale dagen en nachten. De auto was opgewaardeerd en we werden opgehaald om de auto op te halen en we mochten de sleutel bij de receptie neer leggen, bovendien had het hotel een parkeergarage waar we konden parkeren, zeker een aanrader want parkeren is een groot probleem.

We hebben 3 tochten gemaakt, naar de Tide een geweldige ervaring, een dagje LORO Park, de orka show was prachtig  en het hele park is de moeite waard, wel duur €33.- pp maar je kunt er de hele dag doorbrengen. Verder hebben we een tocht in het noorden gemaakt naar het Les Mercedes natuurpark.

Verder slenteren langs de boulevard en lekker naar de zee kijken prachtig.

Conclusie een prachtige vakantie en goed georganiseerd door jullie, dank hiervoor.

Groeten en tot ziens, Catrien en Chris.

Appartement
Het appartementencomplex ligt buiten het uitgaansleven van Albufeira en dat is voor ons perfect.
We boeken bij de receptie bij voor een kamer met sea-view. Je betaalt een beetje bij en je krijgt …………een prachtig mooi uitzicht op zee, waar iedere ochtend de zon opkomt. Het appartement is netjes en van alle gemakken voorzien. Het enige dat een beetje tegenvalt, is de kou in het appartement. Gelukkig is ook daar aan gedacht, er staat een elektrisch kacheltje dat de kou een beetje breekt.

Uitstapjes
We maken elke dag heerlijke ritjes (in totaal hebben we 2000 km afgelegd). We rijden door het binnenland, over de bergen, langs de kust, een reisje langs de rivier die Portugal scheidt van Spanje, de kleine bergdorpjes, naar stranden, langs kliffen. We genieten van de blauwe luchten, de prachtige blauwe zee, de bijzondere landschappen, van lieflijk groen tot ruige afgronden, heerlijk geurende stuiken, kurkbomen, sinaasappel- citroen- en mandarijnenbomen dragen hun vruchten, die vers geplukt natuurlijk het lekkerst zijn, genieten van kastelen, en kleine dorpjes, en de immense vergezichten. Tijdens de wandelingen, voelen we de zon op onze huid, drinken ergens een koffie of genieten van een picknick aan het strand. In Tavira nemen we de boot naar de overkant, een onbewoond eiland voor onszelf en verblijven daar voor een halve dag. Wandelen aan het strand, met de broekspijpen opgerold, de voeten in de branding en heel af en toe een golf die onze broekpijpen natspettert.

Natje en droogje
Aan Paula van de receptie vragen we de namen en adressen van goede lokale restaurants en die krijgen we, wel een stuk of tien. Het is low-season en er blijken heeeeel veel restaurants en overige attracties gesloten. Degene die open zijn proberen we allemaal en ze zijn allemaal goed en lekker, heel erg lekker met als hoogtepunt restaurant ‘O Jacinta’ in Querteira. We eten er op aanraden van Paula ‘arroz de tamboril’ een typisch Portugees visgerecht. Het is een soort stoofpotje met rijst, zeeduivel in een verrukkelijke saus . En de wijnen…………………………….zoveel keuze, zoveel heerlijke smaken, zoveel streken. Onze voorkeur gaat uit naar de wijnen uit de streek Alentejo. En natuurlijk nemen we weer heel wat wijntjes mee naar huis.

Muziek
We reserveren voor donderdagavond een restaurant waar Portugese livemuziek gemaakt wordt door 5 mannen met 10 instrumenten, 35 liederen en fado’s, handgeklap, eten en drinken, een waar feestje en wij mogen het meemaken. Om middernacht is de eigenaar jarig, de champagne gaat rond, we zingen allemaal happy birthday en Manfred speelt op de accordeon met de muzikanten tijdens de after-party.

Kerstmis
Christmas-eve is alles gesloten en we gaan uit eten in ons appartement, mmm heerlijk samen koken, wijntje erbij, goed gesprek en in heerlijk gezelschap van elkaar. Na het eten gaan we naar de bar en daar is Karaoke met Betty. We nemen een klapper waar alle songs in staan en aarzelend vragen we een nummer aan en voor we het weten staan we op het podium te zingen. En hierna volgen er meer.
Om 12 uur ’s nachts lijkt het wel alsof Nieuwjaar wordt ingeluid. Iedereen wenst elkaar Bon Natal, toost op de kerstdagen en het zingen gaat verder.

Thuis
Het is druilerig en grijs weer en de zon is ver te zoeken, nee toch niet hoor, de zon die schijnt in ons hart want wij hebben een geweldige fijne tijd gehad.

Manfred en Ira

Nauwelijks wetend waar Terceira in de Azoren liggen heeft Marcel voor ons geboekt. We vliegen comfort class (8 cm meer beenruimte, een echte aanrader en we mogen elk 5 kg bagage meer meenemen). Zonder verwachtingen of plan en met twee reisgidsen in onze koffers (15 kilo op de heenreis) komen we na 4 uur vliegen aan in Praia da Vitoria, 2e grootste vulkaaneiland. Het is 24 graden het regent en we nemen een frisse duik in het zwembad bij het keurig verzorgde hotel.

Terceira

We huren een auto en we voelen ons vrij om te gaan en staan waar we willen en die auto is maar wat fijn gezien het aantal regenbuien en de verschillende plekken die we willen bezoeken. Het eiland typeert zich door een geweldig mooie frisgroene begroeiing, zeer gastvrije bewoners en een aantal mooie en leuke bezienswaardigheden/activiteiten.
Vergezichten van een glooiend landschap waar de weidevelden gemarkeerd worden door op elkaar gestapelde stenen die als afscheiding dienen. Het eiland kun je helemaal rondrijden in een kleine 3 uur. Twee wegen doorkruisen het eiland van noord naar zuid en van oost naar west met talloze kleine smalle en soms zandwegen door heuvelachtig gebied. Langs deze wegen staan prachtige grote hortensia’s. Hoewel het bloeiseizoen zo goed als over is, is het toch nog een prachtig gezicht. De wegen laten je over de bergen rijden waar het steeds hard waait en het koud en nat aanvoelt, soms net als in de oertijd. Door de laaghangende bewolking rijd je door de mistflarden of regen en dat geeft een heel mysterieus beeld. Er zijn twee grotten die het bezoeken zeker waard zijn: een zg. kratergrot Gruta do Algar do Canrao en een lavagrot Gruta de Natal. De omgeving rond die grotten is magnifiek en er zijn prachtige wandelroutes uitgezet. Helaas laat het weer het niet echt toe om een flinke wandeling te maken. In Biscoitos in het noorden is een ‘natuurlijk ‘zwemparadijs’ aangelegd tussen de lavabrokstukken in de oceaan en een wijnmuseumpje. Ook brengen we een bezoekje aan een kaasfabriek in
Cinco Ribeiras.

Eten en drinken
Her en der vragen we adressen van goede restaurants die we allemaal graag uitproberen. Onze favoriet is El Pescador in Praia de Vitoira. Het eten is er zeer vers, gevarieerd en buitengewoon smakelijk met veel regionale recepten en de bediening is uitermate vriendelijk en behulpzaam. En dan is er natuurlijk de wijn, een onverwachte
grote variatie in zeer betaalbare Portugese wijn, met als specialiteit de exclusieve vinho verde van het huis. We proever heel wat af en uiteindelijk nemen we de nodige flesjes wijn mee naar huis, onze koffers wegen samen op 300 gram na 25 kilo.

Festivals

Wij vallen met de neus in de boter, er zijn een aantal festiviteiten deze week. Naast ons hotel is er elke avond live muziek van fado tot country, van zingende stand/up comedian- zangers tot rock. En tot onze grote verrassing is er op 3 avonden ‘stierengevecht’. Nou ja gevecht: mensen verzamelen zich in de straten of veilig achter omheiningen. Dan wordt er 1 stier losgelaten en iedereen die dat wil kan de stier uitdagen om vervolgens weg te rennen voordat de stier je als een tank najaagt en je op de horens neemt, wat nog wel eens gebeurt. Ren voor je leven, terwijl de adrenaline door je aderen stroomt, een spectaculair en soms hilarisch schouwspel, als de stier ineens doorbreekt en een horde mensen onverwacht een veilig heenkomen moet zoeken (geef ze brood en spelen…).Wij worden hier uitgenodigd om later deel te nemen aan een festival in de bergen waar de stieren worden opgehaald. In de stromende regen heeft het halve dorp zich verzameld in feeststemming met standjes en BBQs, er is eten en drinken in overvloed voor iedereen, ook wij worden overal uitgenodigd. Wij maken her en der wat muziek en amuseren ons kostelijk, ook al spreken we geen Portugees, met Engels en handen en voeten werk kom je
een heel eind. Ook in Biscoitos hebben we een dergelijk stierengevecht met een paar professionele toreadors bijgewoond, mensen die zich verzamelen, kraampjes
met eten en drinken, muziek en een stralende zon. Het mooie is dat de stieren zelf niet verwond worden.

Weer thuis
Na een heerlijke vakantie komen we terug in Nederland en op de deurmat ligt een Welkom–thuis–kaart van Marcel en Simone van Holland International. Wij pakken
de draad hier weer op en genieten nog na van onze reis naar het verassende Terceira onder het genot van een Indian Summer in Nederland Het eiland is zeker de moeite van een bezoek waard, als je bereid bent de eventuele regenbuien te trotseren en als je niet op zoek bent naar disco’s, bars en boulevards en witte stranden. Er is cultuur, natuur en regionaal entertainment en heerlijk eten. Een reis van een week is genoeg om alles te bezien en te genieten van alles wat er is.

Hartelijke vakantiegroet,
Manfred en Ira